POWIAT WROCŁAWSKI W OBIEKTYWIE MŁODZIEŻY

POWIAT WROCŁAWSKI W OBIEKTYWIE MŁODZIEŻY

tura jesienna

24.09.2022

Pod koniec września 2022 odbyła się druga tura warsztatów fotograficznych dla młodzieży "Powiat Wrocławski w obiektywie młodzieży". W ramach warsztatów odbyły się dwa spotkania - w Sobótce oraz w Kątach Wrocławskich. Każdy z uczestników wysłał nam po 10 wykonanych w czasie warsztatów zdjęć, a my, wraz z historiami odwiedzanych miejsc, udostępniamy je w niniejszej galerii. Zapraszamy.

Fot. Victoria Lis

Sobótka

Sobótka to jedno z najstarszych miast w Polsce. Jego powstanie datuje się na rok 1221. Była to wówczas osada targowa nazwana Sabath, która miastem uczynił książę wrocławski Henryk I Brodaty.

Miasto wraz ze swoją ówczesną architekturą zostało zniszczone przez wojnę trzydziestoletnią. Znikały wówczas z powierzchni ziemi jej kamienice i inne budowle – gotyckie i renesansowe. Zniszczeń dopełnił wielki pożar w 1730 i tak Sobótka straciła niemal całkowicie swoje historyczne zaplecze architektoniczne.

Muzeum Ślężańskie znajduje się w niepozornym budynku dawnego szpitala prowadzonego przez kanoników regularnych w XVI wieku. Datę powstania budynku widać na jednym z dwóch portali wejściowych. Muzeum opowiada nie tylko historię Sobótki i okolic, ale też o przyrodzie masywu Ślęży oraz lokalnych tradycjach i wierzeniach. W ogrodzie, otaczającym muzeum, znajduje się lapidarium, czyli ekspozycja kamiennych fragmentów rzeźb i elementów architektonicznych. Wśród nich znajdziesz Kolumnę Sobótczańską - głaz kultowy pochodzący prawdopodobnie z epoki neolitu.

Wśród znaczących zabytków Sobótki mocno wyróżnia się gotycko-barokowy kościół św. Jakuba Starszego, posadowiony na miejscu romańskiej bazyliki filarowej z 1 ćw. XIII w., której relikty eksponowane są we wnętrzu jego wieży. W szkarpę wieży wmurowano bowiem wtórnie romańską rzeźbę lwa sprzed 1145 roku. Znacznie późniejszy, bo pochodzący z XVIII wieku jest wystrój świątyni, którą w 1739 roku dopasowano do stylu baroku, odbudowując ją po ogromnym pożarze, jaki miał miejsce dziewięć lat wcześniej.

Nazwa Sobótki wywodzi się od tradycji odbywania tu sobotnich targów. O targowym charakterze osady świadczy zbliżony do elipsy kształt Rynku – dawnego targowiska. Rynek w Sobótce jest niewielki, zwieńczony majestatem dziewiętnastowiecznego ratusza, a skwerek z makietą tamtejszej pogańskiej góry, dodaje mu turystycznego splendoru. Makieta jest wizerunkiem miasta z roku ok. 1740, tj. z blisko dekady po tym, gdy spłonęło ono w wielkim pożarze 4 lipca 1730 roku.

Imponująca bryła Sanktuarium św. Anny to tzw. kościół halowy, w którym nawy mają taką samą wysokość. Pierwotnie istniała tu tylko kaplica, do której pielgrzymowano, aby pomodlić się przy cudownej figurce św. Anny Samotrzeć. W XVI wieku dobudowano do kaplicy kościół. Do wnętrza prowadzi portal z ok. 1520 roku z nieco późniejszym zwieńczeniem, w którym znajduje się kartusz herbowy z monogramem kanoników regularnych obediencji artezyjskiej.

Tuż przy kościele św. Anny stoją dwie kultowe rzeźby. Jedna z nich przypomina lwa, a druga grzyba, a obok rzeźb zorganizowano niewielki ogródek geologiczny, który ma pokazać turystom bogactwo minerałów, występujących w tych rejonach.

W budynku zabytkowej Gazowni Miejskiej w Sobótce, pochodzącej z początku XX wieku, od kilku lat działa lokalna Winiarnia Celtica. Jeszcze do lat 80. XX budynek Gazowni Miejskiej działał zgodnie ze swoim przeznaczeniem, produkując gaz świetlny poprzez suchą destylację węgla kamiennego. W budynku zachowały się elementy dawnego wyposażenia gazowni, m.in. pokaźny piec i kocioł parowy.

Fot. Nektariusz Bartkowski

Fot. Maria Łaskarzewska

Fot. Szymon Chmurzyński

Fot. Weronika Jędrychowska

Fot. Wiktor Pietrzak

Fot. Victoria Lis

Fot. Szymon Chmurzyński

Fot. Maria Łaskarzewska

Fot. Gabriela Kunecka

Fot. Weronika Jędrychowska

Fot. Gabriel Gielec

Fot. Nikola Prałat

Fot. Victoria Lis

Fot. Oliwier Grzegorczyk

Fot. Nikola Prałat

Fot. Kinga Siekierka

Fot. Nektariusz Bartkowski

Fot. Maria Łaskarzewska

Fot. Adrianna Wiśniewska

Fot. Gabriela Kunecka

Fot. Adrianna Wiśniewska

Fot. Nikola Prałat

Fot. Nektariusz Bartkowski

Fot. Adrianna Wiśniewska

Fot. Wiktor Pietrzak

Fot. Gabriela Kunecka

Fot. Maria Łaskarzewska

Fot. Oliwier Grzegorczyk

Fot. Szymon Chmurzyński

Fot. Oliwier Grzegorczyk

Fot. Victoria Lis

Fot. Oliwier Grzegorczyk

Fot. Nektariusz Bartkowski

Fot. Gabriela Kunecka

Fot. Justyna Dżugaj

Fot. Maria Łaskarzewska

Fot. Justyna Dżugaj

Fot. Wiktor Pietrzak

Fot. Nikola Prałat

Fot. Szymon Chmurzyński

Fot. Nikola Prałat

Fot. Gabriel Gielec

Fot. Adrianna Wiśniewska

Fot. Justyna Dżugaj

Fot. Kinga Siekierka

Fot. Maria Łaskarzewska

Fot. Szymon Chmurzyński

Fot. Adrianna Wiśniewska

Fot. Gabriel Gielec

Fot. Gabriela Kunecka

Fot. Justyna Dżugaj

Fot. Kinga Siekierka

Fot. Nektariusz Bartkowski

Fot. Nikola Prałat

Fot. Oliwier Grzegorczyk

Fot. Weronika Jędrychowska

Kąty Wrocławskie

Miasto powstało pod koniec XIII wieku - Canth założył książę Bolko I Świdnicki. W pierwszych latach istnienia miasto należało do Księstwa Wrocławskiego, dopiero później uzyskało suwerenność. Już w 1310 r. miasto było znaczącym ośrodkiem handlu i często zmieniało właścicieli - w 1326 r. stało się częścią księstwa świdnicko-jaworskiego, następnie księcia ziębickiego i oleśnickiego, a w końcu biskupstwa wrocławskiego. Zmiany następowały na drodze pokojowej, przez zastawy i sprzedaż. Od poł. XIV w. rozwijało się tu rzemiosło, młynarstwo, garncarstwo i tkactwo. Jednak w XV w. podczas najazdu husytów miasto zostało częściowo zniszczone, a w 1475 r. spustoszył je wielki pożar.

Pierwszy drewniany Ratusz w Kątach Wrocławskich istniał już w XV wieku. W okresie późniejszym wzniesiono obok niego murowaną 36-metrowąwieżę, którą podwyższono w 1613 r. W roku 1624 stary ratusz spłonął i przez wiele wieża ratuszowa stała samotnie. Obecny ratusz został wzniesiony w latach 1878-1879, obok wieży pozostałej po poprzednim obiekcie. W północnej ścianie wieży zachowały się XVII-wieczne tablice herbowe biskupstwa wrocławskiego: starosty kąckiego, Hansa von Reibnitz z 1613 r., herb biskupa Karla Habsburga (1590-1624) i biskupa sufragana Georga Scultetusa.

Pierwszy Kościół Ewangelicki powstał w Kątach Wrocławskich ok. 1600 roku. Większość mieszczan była wyznania ewangelickiego, jednak miasto do 1810 r. podlegało biskupom wrocławskim, z nakazu których świątynię rozebrano. Po 1945 r. kościół przystosowano do pełnienia funkcji kina („Radość”), a po jego przeniesieniu w 1964 r., przez kilka lat budynek stał pusty. W latach 70. XX wieku po gruntownym remoncie powstał obiekt handlowy. Od 2012 r. dodatkowo mieści się tu siedziba Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Kąckiej z Regionalną Izbą Pamięci.

KOŚCIÓŁ PARAFIALNY św. PIOTRA I PAWŁA. Potwierdzona wzmianka źródłowa o kościele parafialnym św. Piotra i Pawła pochodzi z 1301 roku. Warto jednak zwrócić uwagę na późnogotycki portal kruchty, w którego szczycie wyryto datę 1101 roku. W swojej historii był wielokrotnie grabiony i niszczony - dwukrotnie przez husytów, w 1445 r. przez księcia śląskiego Konrada Białego. Obecny kościół późnogotycki powstał ok. 1500 roku. W 1520 r. dobudowano zakrystię i kruchtę. Od 1632 r. kościół pełnił funkcję świątyni ewangelickiej. Przed bramą prowadzącą na przykościelny cmentarz ustawiono figurę Św. Jana Nepomucena.

W wyniku rozwoju miasta i wzrostu liczby mieszkańców w 1934 r. powstała przy ul. Popiełuszki nowa wieża ciśnień, która miała zapewnić mieszkańcom dostęp do świeżej wody. Wieża ciśnień o kształcie graniastosłupa na zewnątrz cegła, z żelbetonową konstrukcja nośna.

Niezwykła willa z ogrodem, przy ul. Popiełuszki 10, kiedyś willa dyrektora kliniki, dziś dom mieszkalny, wybudowana została pod koniec XIX w wciąż przyciąga swoją niezwykłą fasadą.